Miłośnikom kina kojarzy się z weselem Michaela Corleone z Apolonią w II części Ojca Chrzestnego.

Czas w barze Vitelli zatrzymał się w miejscu. Można tutaj usiąść przy tym samym stoliku, przy którym Michael Corleone prosił ojca uroczej Apolonii o rękę jego córki, popijać granita di limone, oddychać rzeźkim powietrzem i podziwiać widoki zachodów słonca nad morzem Jońskim.

Droga za barem, oddzielona od przepaści niskim murkiem, prowadzi do kościoła S. Lucia,
gdzie odbyły się zaślubiny Apolonii i Michaela Corleone.

Droga, którą maszerował wtedy orszak weselny z kościoła do baru otrzymała nową, piękną kamienną nawierzchnię, budynki wzdłuż niej odremontowano, czy wręcz odbudowano.

Spędziłam w tym miejscu 5 dni, mieszkalismy w domu przyjaciół przy tejże drodze prowadzącej do kościoła S. Lucia, a gościła nas siniora Vincenza, filmowa matka panny młodej, stale tam mieszkająca.

Dom, w którym mieszkalismy przylega z przodu i z tyłu do uliczek tak wąskich, że dwa samochody nie mogą się na nich wyminąć. Od stromych ścian skalnych oddziela te drogi niewysoki, kamienny murek.

Rano i wieczorem z tarasu podziwialiśmy lekko dymiąca Etnę lub wędrowaliśmy po uliczkach miasteczka podziwiając to niesamowite miejsce.

Na tak małej powierzchni, na dwóch szczytach i skalistej grani pomiędzy szczytami znajdują się 3 kościoły, ruiny normandzkiego zamku, muzeum historyczne i domy mieszkalne.

W czwartym z kościołów, czyli w Convento dei Frati Cappuccini na sąsiednim wzgórzu, znajduje się krypta, w której zachowały się mumie pochowanych w tym miejscu miejscowych notabli.

Fot.
Małgorzata Szukalska, Daniele Pozzati